چکيده پروژه "‌ افزايش دقت مدل‌هاي پيش‌بيني اقليمي با

 استفاده از پرآبي‌ها و خشکسالي‌هاي دو قرن اخير"

 

اين پروژه ي تحقيقاتي پيرامون  همبستگي شاخص­هاي نوسانات جنوبي ال نينو (ENSO) كه از 200 سال پيش ثبت شده با پرآبي­ها و خشكسالي­هاي تاريخي دو قرن گذشته ايران است.
مهمترين عامل نظم­دهنده به اقليم كه تاكنون شناخته شده است، نوسانات جنوبي ال نينو(El Nino Southern Oscillations(ENSO)) ناميده مي­شود كه شامل پديده­هاي ال­نينو(فاز گرم) و لانينا(فاز سرد) مي­باشد و پايه اصلي مدل­هاي پيش­بيني اقليمي را تشكيل مي­دهد. محور پيش­بيني­هاي اقليمي، دماي سطح اقيانوس آرام است كه بر اين اساس پديده هاي ال نينو و لانينا تعريف مي­شوند. علاوه بر دماي سطح اقيانوس آرام، پارامترهاي ديگري مانند SOI و  MEIكه در برگيرنده عوامل ديگر مانند فشار هوا و
مولفه­هاي باد مي­باشند، نيز مورد استفاده قرار مي­گيرند. با استفاده از آمار موجود، اين پارامترها از سال 1850 ميلادي به بعد ثبت گرديده­اند. پيش­بيني­هاي اقليمي بر اساس ENSO به­طور روز افزون براي كاهش خسارات و زيان­هاي ناشي از سيلاب­ها، خشكسالي­ها و طوفان­هاي دريايي مورد استفاده قرار مي­گيرند. براي اولين بار در تاريخ بشر، دانشمندان در تابستان 1997، با استفاده از پيش­بيني­هاي اقليمي از شش ماه قبل وقوع سيلاب­هاي بزرگي را در كاليفرنيا و فلوريدا به­درستي پيش­بيني نمودند.
استفاده از پرآبي­ها و خشكسالي­هاي بزرگ در مدل­هاي پيش­بيني باعث افزايش دقت پيش­بيني­هاي بارش و آبدهي رودخانه­هاي كشور مي­گردد كه اين خود به مديريت منابع آب و توسعه كشور ياري
مي­رساند. با توجه به اينكه آمارهاي هواشناسي و هيدرولوژي كشور مربوط به 40 الي60 سال اخير است، لذا اين مهندسان مشاور در گام اول در راستاي مستندسازي خشكسالي­ها و پرآبي­هاي سال­هاي
 1340-1180 هجري شمسي (1960-1800 ميلادي) اقدام نمودند. در اين راستا، از منابع گوناگوني چون مطالعات كتابخانه­اي شامل مطالعه كتب تاريخي از جمله سفرنامه­ها، شرح­حال­ها و ...، مطالعه روزنامه‌هاي تاريخي، مشورت با اساتيد تاريخ، جستجوهاي اينترنتي، مشورت و همفكري با پيشكسوتان صنعت آب استفاده شده است.
در برخي موارد در منبع تاريخي مستقيماً اشاره شده است كه سال مورد بررسي پرآبي يا خشكسالي بوده است،‌ اما در برخي موارد اطلاعات خام هواشناسي وجود دارد كه نياز به نظر كارشناسانه براي اين هست كه در مورد آن سال تصميم گرفته شود كه آيا آن سال پرآبي،‌ خشكسالي و يا عادي بوده است. پس از جمع­آوري اطلاعات تاريخي،‌ ترسالي­ها و خشكسالي­ها با توجه به شدتشان از عدد 1 تا 10 درجه­بندي شدند و سپس خشك­ترين و پرآب­ترين سال­ها براي استفاده در مدل­هاي پيش­بيني اقليمي، براساس شبكه عصبي، انتخاب گرديدند.